سایر زبان ها

شهروند خبرنگار

صفحه نخست

سرویس خانواده شیعه

سرویس شیعه شناسی

سرویس عکس

سرویس فیلم

صوت

سردبیر

صفحات داخلی

اعمال شب جمعه

کد خبر: ۳۵۹۷۵
۲۱:۰۸ - ۱۱ خرداد ۱۳۹۱
SHIA-NEWS.COM شیعه نیوز:

سرویس جهان اسلام«شیعه نیوز» :
 
شب جمعه را اعمال بسيارى است كه ما در اينجا تنها به ذكر چند عمل بسنده می ‏كنيم.اوّل:بسيار گفتن‏ «سبحان اللّه،و اللّه اكبر،و لا اله الاّ اللّه»و زياد صلوات فرستادن،روايت شده:جمعه،شبش تابناك و روزش بس روشن‏ است،پس ذكر«سبحان اللّه،و اللّه اكبر،و لا اله الاّ اللّه»بگوئيد و بر محمّد و آل محمّد بسيار صلوات فرستيد و در روايت ديگر آمده: كه كمترين صلوات در اين شب،صد مرتبه است،و هرچه بيشتر باشد بهتر است.و از امام صادق عليه السّلام روايت شده:صلوات بر محمّد و آل محمّد در شب جمعه با هزار كار نيك برابر است و هزار گناه را پاك مى‏كند و مقام انسان را هزار درجه بالا مى‏برد و مستحب‏ است كه پس از نماز عصر پنجشنبه تا آخر روز جمعه بر محمّد و آل محمّد بسيار صلوات فرستند.و با سند صحيح از حضرت صادق عليه السّلام‏ روايت شده:هنگام عصر روز پنجشنبه فرشتگان از آسمان با قلمهاى طلا و صحيفه‏هاى نقره فرود مى‏آيند و در عصر پنجشنبه و شب‏وروز جمعه تا هنگام غروب خورشيد جز صلوات بر محمّد و خاندان آن حضرت چيزى ننويسند.و شيخ طوسى فرموده: در روز پنجشنبه مستحبّ است فرستادن هزار صلوات بر محمّد و آل محمّد. و در آن بگويد:

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ وَ أَهْلِكْ عَدُوَّهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ.
خدايا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و فرج ايشان را تعجيل نما،و دشمنانشان را از جن و انس از اولين و آخرين نابود فرما.
و گفتن اين صلوات صد مرتبه از بعد از عصر پنجشنبه تا آخر روز جمعه فضيلت بسيار دارد.و نيز شيخ فرموده:مستحب است در آخر روز پنجشنبه به اين صورت استغفار كنند:
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِي لا إِلَهَ إِلا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ تَوْبَةَ عَبْدٍ خَاضِعٍ مِسْكِينٍ مُسْتَكِينٍ لا يَسْتَطِيعُ لِنَفْسِهِ صَرْفا وَ لا عَدْلا وَ لا نَفْعا وَ لا ضَرّا وَ لا حَيَاةً وَ لا مَوْتا وَ لا نُشُورا وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عِتْرَتِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الْأَخْيَارِ الْأَبْرَارِ وَ سَلَّمَ تَسْلِيما .
طلب آمرزش مى‏نمايم از خدايى كه نيست معبودى جز او،زنده و پايدار است،و توبه مى‏نمايم به سوى او توبه بنده فروتن‏ بى‏چيز كه فقير و عاجز ناتوان است براى نفس خود و نه دفاعى و نه سودى و نه زيانى و نه زندگى‏ و نه مرگى و نه رستاخيزى و درود خدا بر محمّد و خاندان او،پاك و پاكيزگان،از برگزيدگان و نيكان، و درود فراوان فرست.
دوّم:آنكه در شب جمعه اين سوره‏ها را بخواند كه از براى هريك فوائد و ثواب بسيار روايت شده:بنى اسرائيل[اسراء] كهف،سه طس[شعراء و نمل و قصص]سجده،يسى،ص،احقاف،واقعه،حم سجده،حم دخان،طور،اقتربت،جمعه‏ و اگر فرصت نشد همه را تلاوت كند،واقعه و سوره‏هاى قبل از آن را انتخاب كند،زيرا از امام صادق عليه السّلام روايت شده‏ هركه در هر شب جمعه سوره«اسراء»را بخواند،نمى‏ميرد تا خدمت حضرت قائم(عج)رسد و از اصحاب آن حضرت گردد و هركه در هر شب جمعه سوره«كهف»را بخواند،نمى‏ميرد مگر شهيد و خداوند او را در قيامت با شهيدان محشور مى‏كند و در قيامت همراه ايشان‏ نگاهش مى‏دارد و هركه در شب جمعه سوره‏هاى شعراء و نمل و قصص را تلاوت كند،از دوستان خدا گشته و در امان و حمايت حق تعالى قرار مى‏گيرد و نيز در دنيا دچار فقر و تنگدستى نمى‏شود و خدا در آن جهان چندان از بهشت به او عطا كند كه خشنود شود و بلكه افزون بر خشنودى‏اش بر او كرامت نمايد،و صد زن زيبا چشم از زنان دلرباى بهشت را به همسرى او در آورد و هركه در شب جمعه سوره سجده را بخواند خدا در قيامت نامه اعمالش را به دست راست او دهد و در حسابرسى اعمال بر او آسان گيرد. و از دوستان محمّد و خاندان او باشد.و به سند معتبر از امام باقر عليه السّلام روايت شده:هركس هر شب جمعه سوره«ص»را قرائت كند،از خير اين جهان و جهان ديگر آن اندازه به او ببخشند كه جز به پيامبرى مرسل يا فرشته‏اى مقرّب نبخشيده و او را با هركس از اهل خانه‏اش كه بخواهد وارد بهشت كنند،حتى خدمتكارى كه به او خدمت كرده باشد،هرچند از خانواده او به حساب نيايد و در حدّ شفاعت او نباشد. و از امام صادق عليه السّلام روايت شده:هركه در شب جمعه يا روز جمعه سوره«احقاف»را بخواند،در دنيا دچار بيم و هراس نشود و در روز قيامت‏ از وحشت و ترس در امان باشد،و هركه در شب جمعه سوره واقعه را بخواند،خدا او را دوستش بدارد و او را محبوب تمام مردم كند،و در دنيا دچار بدحالى و تنگدستى نشود و آفتى از آفات دنيا به او نرسد،و از دوستان حضرت امير المؤمنين عليه السّلام باشد و اين سوره مخصوص‏ امير المؤمنين عليه السّلام است.و روايت شده:هركه سوره«جمعه»را در هر شب جمعه تلاوت كند كفاره اعمال او از اين جمعه تا جمعه‏ ديگر خواهد بود.و نيز همين فضيلت براى كسى‏كه در هر شب جمعه و بعد از ظهر و عصر جمعه سوره«كهف»را بخواند وارد شده است.و آگاه‏ باش كه براى شب جمعه نمازهاى بسيارى وارد شده.اوّل:نماز حضرت امير المؤمنين عليه السّلام دوّم:دو ركعت نماز كه در هر ركعت، «حمد»و پانزده مرتبه سوره «زلزال»در روايت است:هركه اين نماز را بجا آورد،خدا او را از عذاب قبر و هول‏وهراس قيامت‏ ايمن كند.سوّم:آنكه در شب جمعه در ركعت اوّل نماز مغرب و ركعت اوّل نماز عشاء سوره«جمعه»و در ركعت دوّم نماز مغرب‏ سوره«توحيد»و در ركعت دوم عشا سوره«اعلى»را بخواند.چهارم:خواند شعر را در شب جمعه ترك كند؛زيرا در حديث صحيح از امام صادق عليه السّلام روايت شده:براى شخص روزه‏دار و شخص محرم و نيز در حرم خدا و در روز جمعه و در شب آن روايت كردن شعر مكروه‏ است.راوى به حضرت عرض كرد:هرچند معناى آن شعر مطلب حقى باشد،فرمود:هرچند شعر به حق باشد. و در حديث معتبر از امام صادق عليه السّلام روايت شده:رسول خدا فرمود:هركه در شب يا روز جمعه يك شعر بخواند،در آن شب‏ و روز بهره‏اى از ثواب به غير آن نداشته باشد.و براساس روايت معتبر ديگر،در آن شب و روز نمازش مورد قبول واقع نشود [از آنجاكه شعر و خواندن آن مورد علاقه مردوزن،پيروجوان،عالم‏وعامى و خلاصه تمام مردم است،شايد اصرار روايات بر ترك خواند شعر در شب‏ و روز جمعه به خاطر اين باشد كه اهل ايمان از قرائت قرآن و دعا و مستحبات شب و روز جمعه باز نمانند و ثوابهاى عظيم و بهره‏هاى وافر الهى را از دست‏ ندهند.مترجم] پنجم:در حق مؤمنين بسيار دعا كند،چنان‏كه حضرت زهرا عليها السّلام بسيار دعا مى‏كرد و روايت شده اگر براى ده نفر از برادران مؤمن كه از دنيا رفته باشند طلب آمرزش كند بهشت براى او واجب مى‏شود.ششم:دعاهاى مخصوص شب جمعه‏ را بخواند كه آن دعاها بسيار است و ما به ذكر برخى از آنها بسنده مى‏كنيم: به سند صحيح از امام صادق عليه السّلام روايت شده:هركس در شب جمعه در سجده آخر نافله شب اين دعا را هفت بار، بخواند،هنگامى‏كه از آن فارغ شود،آمرزيده شده باشد. و اگر در هر شب اين دعا را در سجده آخر نافله شب بخواند،بهتر است. و آن دعا اين است:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ وَ اسْمِكَ الْعَظِيمِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَغْفِرَ لِي ذَنْبِيَ الْعَظِيمَ .
خدايا!از تو مى‏خواهم به عنايت كريمانه و نام بزرگت كه درود فرستى بر محمّد و خاندان محمّد و از گناهانم بزرگم درگذرى.
و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله روايت شده:هركس در شب يا روز جمعه اين دعا را، هفت بار بخواند،اگر در آن شب يا در آن روز از دنيا برود وارد بهشت مى‏شود و آن دعا اين است:
اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَ أَنَا عَبْدُكَ وَ ابْنُ أَمَتِكَ وَ فِي قَبْضَتِكَ وَ نَاصِيَتِي بِيَدِكَ أَمْسَيْتُ عَلَى عَهْدِكَ وَ وَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبُوءُ بِنِعْمَتِكَ [بِعَمَلِي‏] وَ أَبُوءُ بِذَنْبِي [بِذُنُوبِي‏] فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي إِنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلا أَنْتَ .
خدايا!تويى پروردگار من،شايسته پرستشى جز تو نيست،تو مرا آفريدى و من بنده تو و فرزند كنيز تو و در دست قدرت توام‏ و زمام زندگى‏ام به دست توست،تا توانستم بر عهد و پيمان روز را به شب آوردم.از شرّ آنچه انجام دادم به‏ خوشبينى و خشنودى تو پناه مى‏آورم،به نعمتت اعتراف و به گناهم اقرار مى‏نمايم پس گناهانم را بيامرز،زيرا گناهان‏ را جز تو نمى‏آمرزد.
شيخ طوسى و سيّد كفعمى و سيّد ابن باقى رحمهم اللّه فرموده‏اند:در شب و روز جمعه و شب و روز عرفه مستحب‏ است دعاى اللّهم من تعبّا...خوانده شود،ما آن را از كتاب»مصباح شيخ«نقل مى‏كنيم و آن دعا اين است:
اللَّهُمَّ مَنْ تَعَبَّأَ وَ تَهَيَّأَ وَ أَعَدَّ وَ اسْتَعَدَّ لِوِفَادَةٍ إِلَى مَخْلُوقٍ رَجَاءَ رِفْدِهِ وَ طَلَبَ نَائِلِهِ وَ جَائِزَتِهِ فَإِلَيْكَ يَا رَبِّ تَعْبِيَتِي وَ اسْتِعْدَادِي رَجَاءَ عَفْوِكَ وَ طَلَبَ نَائِلِكَ وَ جَائِزَتِكَ فَلا تُخَيِّبْ دُعَائِي يَا مَنْ لا يَخِيبُ عَلَيْهِ سَائِلٌ [السَّائِلُ‏] وَ لا يَنْقُصُهُ نَائِلٌ فَإِنِّي لَمْ آتِكَ ثِقَةً بِعَمَلٍ صَالِحٍ عَمِلْتُهُ وَ لا لِوِفَادَةِ مَخْلُوقٍ رَجَوْتُهُ أَتَيْتُكَ مُقِرّا عَلَى نَفْسِي بِالْإِسَاءَةِ وَ الظُّلْمِ،
خدايا!هركس به اميد كمك و طلب عطا و جود و جايزه مخلوقى مجهّز و مهيّا و آماده ديدار او شود،تنها به سوى توست اى پروردگار من استعداد و آمادگى من به اميد عفو و درخواست و جايزه‏است،پس مرا از خواسته‏ام نااميد مساز،اى آن‏كه پرسنده‏اى از او محروم نگردد و بخشيده‏اى از او نكاهد من به پشتوانه عمل شايسته‏اى كه انجام داده باشم،و يا به اميد آفريده‏اى كه به او دل بسته باشم به پيشگاهت نيامده‏ام،به درگاهت آمده‏ام با با اعتراف بر نفس خويش به بدكارى دستم
مُعْتَرِفا بِأَنْ لا حُجَّةَ لِي وَ لا عُذْرَ أَتَيْتُكَ أَرْجُو عَظِيمَ عَفْوِكَ الَّذِي عَفَوْتَ [عَلَوْتَ‏] بِهِ [عَلَى‏] عَنِ الْخَاطِئِينَ [الْخَطَّائِينَ‏] فَلَمْ يَمْنَعْكَ طُولُ عُكُوفِهِمْ عَلَى عَظِيمِ الْجُرْمِ أَنْ عُدْتَ عَلَيْهِمْ بِالرَّحْمَةِ فَيَا مَنْ رَحْمَتُهُ وَاسِعَةٌ وَ عَفْوُهُ عَظِيمٌ يَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ يَا عَظِيمُ لا يَرُدُّ غَضَبَكَ إِلا حِلْمُكَ وَ لا يُنْجِي مِنْ سَخَطِكَ إِلا التَّضَرُّعُ إِلَيْكَ فَهَبْ لِي يَا إِلَهِي فَرَجا بِالْقُدْرَةِ الَّتِي تُحْيِي بِهَا مَيْتَ الْبِلادِ ،
و با اعتراف به اينكه هيچ دليل و نه عذرى بر بدكارى‏ام نيست،گذشت فراگيرت‏ را كه بر آن از خطاكاران درمى‏گذرى اميدوارم،پس پافشارى بر جرم بزرگشان‏ از اينكه بر انان دوباره مهرورزى تو را بازنداشت،پس اى آن‏كه رحمتش فراگير و گذشتش‏ بس بزرگ است اى بزرگ،اى بزرگ،اى بزرگ،جز بردبارى‏ات خشم تو را برنگرداند و جز زارى به پيشگاهت از ناخشنودى‏ات رهايى نبخشد،پس خدايا!با نيرويى كه با آن سرزمينهاى مرده را زنده مى‏كنى برايم گشايشى بخش‏
وَ لا تُهْلِكْنِي غَمّا حَتَّى تَسْتَجِيبَ لِي وَ تُعَرِّفَنِي الْإِجَابَةَ فِي دُعَائِي وَ أَذِقْنِي طَعْمَ الْعَافِيَةِ إِلَى مُنْتَهَى أَجَلِي وَ لا تُشْمِتْ بِي عَدُوِّي وَ لا تُسَلِّطْهُ عَلَيَّ وَ لا تُمَكِّنْهُ مِنْ عُنُقِي اللَّهُمَّ [إِلَهِي‏] إِنْ وَضَعْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَرْفَعُنِي وَ إِنْ رَفَعْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَضَعُنِي وَ إِنْ أَهْلَكْتَنِي فَمَنْ ذَا الَّذِي يَعْرِضُ لَكَ فِي عَبْدِكَ أَوْ يَسْأَلُكَ عَنْ أَمْرِهِ،
و از اندوه هلاكم مكن تا آنكه دعايم را مستجاب نمايى و مرا به اجابت دعايم آگاه سازى و شيرينى سلامت و تندرستى را تا پايان عمر به من بچشان و مرا در معرض سرزنش دشمنم قرار مده و او را بر من چيره مساز و بر گردنم مسلّط مكن‏ خدايا!اگر تو مرا حقير و پست بدارى،پس چه كسى بلندم گرداند و اگر تو مرا بلند گردانى،پس كيست آن‏كه مرا خوار كند و اگر هلاكم كنى،پس كيست آن‏كه درباره بنده‏ات در برابر تو خود نمايد؟يا از كار او از تو پرس‏وجو كند؟
وَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّهُ لَيْسَ فِي حُكْمِكَ ظُلْمٌ وَ لا فِي نَقِمَتِكَ عَجَلَةٌ وَ إِنَّمَا يَعْجَلُ مَنْ يَخَافُ الْفَوْتَ وَ إِنَّمَا يَحْتَاجُ إِلَى الظُّلْمِ الضَّعِيفُ وَ قَدْ تَعَالَيْتَ يَا إِلَهِي عَنْ ذَلِكَ عُلُوّا كَبِيرا اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ فَأَعِذْنِي وَ أَسْتَجِيرُ بِكَ فَأَجِرْنِي وَ أَسْتَرْزِقُكَ فَارْزُقْنِي وَ أَتَوَكَّلُ عَلَيْكَ فَاكْفِنِي وَ أَسْتَنْصِرُكَ عَلَى عَدُوِّي [عَدُوِّكَ‏] فَانْصُرْنِي وَ أَسْتَعِينُ بِكَ فَأَعِنِّي وَ أَسْتَغْفِرُكَ يَا إِلَهِي فَاغْفِرْ لِي آمِينَ آمِينَ آمِينَ .
با آنكه به يقين‏ مى‏دانم كه نه در حكم تو ستمى است و نه در انتقامت شتابى،چه تنها كسى در انتقام شتاب مى‏كند كه از دست‏دادن فرصت را مى‏هراسد و فقط كسى محتاج ستمگرى است كه ناتوان است،و حال آنكه تو اى خداى من!از اين امور بسيار برترى.بار خدايا به‏ تو پناه مى‏آورم،پس پناهم ده و از تو امان مى‏جويم پس امانم ده و از توروزى مى‏طلبم پس روزى‏ام ده و اعتماد مى‏كنم‏ بر تو،پس تو خود مرا كافى باش،و براى غلبه بر دشمنم از تو يارى مى‏خواهم پس يارى‏ام ده،و از تو مدد مى‏جويم پس مرا مدد فرما، اى خداى من!دعايم را بپذير.بپذير.بپذير.
هفتم:دعاى«كميل»را بخواند كه در فصل بعد خواهد آمد ان شاء اللّه[كميل بن زياد نخعى،از اصحاب امير المؤمنين عليه السّلام است كه‏ حضرت به اصرار وى دعاى كميل را انشاء و به او تعليم فرمود]هشتم:دعاى«اللّهمّ يا شاهد كلّ نجوى»را كه در شب عرفه هم خوانده‏ مى‏شود،بخواند.اين دعا نيز ان شاء اللّه تعالى خواهد آمد. نهم:ده مرتبه بگويد:
يَا دَائِمَ الْفَضْلِ عَلَى الْبَرِيَّةِ يَا بَاسِطَ الْيَدَيْنِ بِالْعَطِيَّةِ يَا صَاحِبَ الْمَوَاهِبِ السَّنِيَّةِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ خَيْرِ الْوَرَى سَجِيَّةً وَ اغْفِرْ لَنَا يَا ذَا الْعُلَى فِي هَذِهِ الْعَشِيَّةِ.
اى كسى‏كه جود و بخشش توبه آفريدگان هميشگى است!اى آن‏كه دو دست سخاوت خود را براى عطا گشوده‏اى!اى صاحب‏ عطاهاى گرانبها!بر محمّد و خاندان او،نيكوخوترين مردمان درود فرصت،و ما را اى خداى بلندمرتبه‏ در چنين شبى بيامرز.
اين ذكر شريف در شب عيد فطر نيز خوانده مى‏شود. دهم:انار بخورد،چنانكه امام صادق عليه السّلام در هر شب جمعه ميل ميفرمود،و اگر هنگام خوابيدن بخورد،شايد بهتر باشد،چه آنكه روايت شده: هركه وقت خوابيدن انان بخورد تا صبح در جان خود ايمن خواهد بود.و سزاوار است هرگاه انار بخورد،در زير آن دستمالى بگستراند كه‏ هر دانه‏اى از ان بيفتد جمع كرده و بعد بخودرد و بهتر است ديگرى را در آن انار شريك نسازد.شيخ جعفر ابن احمد قمى رحمة اللّه در كتاب، عروس از امام صادق عليه السّلام روايت كرده:هركه ما بين دو ركعت نافله و فريصه صبح صد مرتبه بگويد:
سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ رَبِّي وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ
منزه است پروردگار بزرگ من و به ستايش او را سزاست،از خدا،پروردگار خود،آمرزش مى‏طلبم و به سوى او باز مى‏گردم.
خدا در بهشت خانه‏اى براى او بنا كند.و شيخ طوسى و سيد ابن طاووس و ديگران اين دعا را ذكر كرده و گفته‏اند:مستحب است در سحر شب جمعه اين دعا خوانده شود:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ هَبْ لِيَ الْغَدَاةَ رِضَاكَ وَ أَسْكِنْ قَلْبِي خَوْفَكَ وَ اقْطَعْهُ عَمَّنْ سِوَاكَ حَتَّى لا أَرْجُوَ وَ لا أَخَافَ إِلا إِيَّاكَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ هَبْ لِي ثَبَاتَ الْيَقِينِ وَ مَحْضَ الْإِخْلاصِ وَ شَرَفَ التَّوْحِيدِ وَ دَوَامَ الاسْتِقَامَةِ وَ مَعْدِنَ الصَّبْرِ وَ الرِّضَا بِالْقَضَاءِ وَ الْقَدَرِ يَا قَاضِيَ حَوَائِجِ السَّائِلِينَ يَا مَنْ يَعْلَمُ مَا فِي ضَمِيرِ الصَّامِتِينَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ،
خدايا!بر محمّد و خاندان او درود فرست و در اين بامداد خشنودى خود را بر من ارزانى بدار،و ترس از خويش را در دلم جاى ده،و دلم را از غير خود ببر،تا به غير تو اميد نبندم و جز از تو نترسم،خدايا!بر محمّد و خاندان او درورد فرست و مرا يقين استوار،و اخلاص بى‏شائبه و قدر خود،ببخش،اى برآورنده نيازهاى پرسندگان! اى آن‏كه هرچه در نهاد خاموشان مى‏گذرد مى‏داند!بر محمد و خاندانش درود فرست
وَ اسْتَجِبْ دُعَائِي وَ اغْفِرْ ذَنْبِي وَ أَوْسِعْ رِزْقِي وَ اقْضِ حَوَائِجِي فِي نَفْسِي وَ إِخْوَانِي فِي دِينِي وَ أَهْلِي إِلَهِي طُمُوحُ الْآمَالِ قَدْ خَابَتْ إِلا لَدَيْكَ وَ مَعَاكِفُ الْهِمَمِ قَدْ تَعَطَّلَتْ إِلا عَلَيْكَ وَ مَذَاهِبُ الْعُقُولِ قَدْ سَمَتْ إِلا إِلَيْكَ فَأَنْتَ الرَّجَاءُ وَ إِلَيْكَ الْمُلْتَجَأُ يَا أَكْرَمَ مَقْصُودٍ وَ أَجْوَدَ مَسْئُولٍ هَرَبْتُ إِلَيْكَ بِنَفْسِي يَا مَلْجَأَ الْهَارِبِينَ،
و خواهشم را برآور،و گناهم را بيامرز و روزى‏ام را وسعت بخش و نيازهاى درونى‏ام و حوائج براداران دينى‏ام و خانواده‏ام را برآورد،خداى من‏ آروزوهاى دور و سركش جز نزد تو ناكام است،همّتهاى بلند جز آنكه بر گرد كوى تو گردد بيهوده باشد و راههاى خرد بسته است جز به سوى تو،پس تويى اميد دلها و به سوى توست پناهگاه،اى گرامى‏ترين‏ مراد،و بخشنده‏ترين درخواست شده!با همه وجودم به سوى تو گريخته‏ام،اى پناهگاه گريختگان،
بِأَثْقَالِ الذُّنُوبِ أَحْمِلُهَا عَلَى ظَهْرِي لا أَجِدُ لِي إِلَيْكَ شَافِعا سِوَى مَعْرِفَتِي بِأَنَّكَ أَقْرَبُ مَنْ رَجَاهُ الطَّالِبُونَ وَ أَمَّلَ مَا لَدَيْهِ الرَّاغِبُونَ يَا مَنْ فَتَقَ الْعُقُولَ بِمَعْرِفَتِهِ وَ أَطْلَقَ الْأَلْسُنَ بِحَمْدِهِ وَ جَعَلَ مَا امْتَنَّ بِهِ عَلَى عِبَادِهِ فِي كِفَاءٍ لِتَأْدِيَةِ حَقِّهِ [أَنَالَ بِهِ حَقَّهُ‏] صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ لا تَجْعَلْ لِلشَّيْطَانِ عَلَى عَقْلِي سَبِيلا وَ لا لِلْبَاطِلِ عَلَى عَمَلِي دَلِيلا.
با بارهاى گناه كه‏ بر دوش مى‏كشم،درحالى‏كه براى رسيدن به تو ياورى نمى‏يابم جز آگاهى از اينكه تو نزديك‏ترين كسى هستى كه‏ اميد جويندگان به اوست و آنچه را كه نزد اوست راغبان آرزومندند،اى آن‏كه خردها را به معرفت خويش شكوفا ساخت،و زبانها را به ستايش خود گشود و آنچه را بر بندگانش منّت گذارد،براى اداى حق خود بسنده ساخت،بر محمّد و خاندان درود فرست و براى شيطان بر خردم راهى و به سوى باطل بر عملم راهنما و دليلى قرار مده.
و به هنگام طلوع صبح روز جمعه اين دعا را بخواند:
أَصْبَحْتُ فِي ذِمَّةِ اللَّهِ وَ ذِمَّةِ مَلائِكَتِهِ وَ ذِمَمِ أَنْبِيَائِهِ وَ رُسُلِهِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ وَ ذِمَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ ذِمَمِ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلامُ آمَنْتُ بِسِرِّ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلامُ وَ عَلانِيَتِهِمْ وَ ظَاهِرِهِمْ وَ بَاطِنِهِمْ وَ أَشْهَدُ أَنَّهُمْ فِي عِلْمِ اللَّهِ وَ طَاعَتِهِ كَمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ.
شب را صبح كردم در امان خدا و امان فرشتگان و امان پيامبران و فرستادگان او(درود بر آنان باد)،و امان محمّد(درود خدا بر او و خاندان او باد)،و امانهاى جانشينيان خاندان محمّد(درود بر آنان باد)،ايمان آوردم‏ به نهان خاندان محمّد(بر ايشان درود باد)و ظاهر و باطن ايشان،و گواهى مى‏دهم كه همانا ايشان در معرفت به خدا و طاعت او همچون محمّد(درود خدا بر او و خاندان او)هستند.
روايت شده:هركس پيش از نماز صبح روز جمعه سه مرتبه بگويد:
أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِي لا إِلَهَ إِلا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ.
آمرزش مى‏جويم از خداى كه شايسته پرستشى جز آن زنده پاينده نيست و به سوى او باز مى‏گردم.
ارسال نظرات
نظرات حاوی عبارات توهین آمیز منتشر نخواهد شد
نام:
ایمیل:
* نظر: